TO ΡΟΔΟ ΚΑΙ TO ΒΕΛΟΣ
Τώρα!
Βλέπεις κάτι;
Νομίζεις πως είναι εγκαταλειμμένο;
Ο Ριχάρδος θα δυσαρεστηθεί, αν έχουν φύγει με το θησαυρό.
Αν υπήρχε θησαυρός.
Μία ακόμη βολή.
- Τζον. - Παύση πυρός!
Μιλώ εκ μέρους του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου...
...βασιλιά της Αγγλίας. 'Αρχοντα της μισής Γαλλίας...
...και επομένως κυρίαρχο αυτής της περιοχής.
Εγώ μιλάω εκ μέρους του εαυτού μου.
- Πού είναι οι στρατιώτες σου; - 'Εφυγαν.
- Πού είναι ο Λόρδος της Τουλούζης; - Αυτός τους οδήγησε.
Ρώτησε αν ξέρει για το θησαυρό.
Μ' άφησε εδώ με τα γυναικόπαιδα χωρίς όπλα.
Στέκομαι εδώ μ' ένα μάτι μαζεύοντας βέλη.
Νομίζεις πως έχω τόξο να τα ρίξω;
Ο βασιλιάς μου νομίζει πως ο άρχοντάς σου του κρύβει ένα θησαυρό.
Οι διαταγές μου είναι να τον πάρω.
Ο κόσμος λέει πως το βρήκε ο Ζην ο οργωτής.
- 'Ενα μεγάλο χρυσό άγαλμα, 90 πόντους. - Ναι, αυτό.
'Ημουν μαζί τους όταν το βρήκαν. Μια κοτρόνα βρήκαμε.
Πολεμάμε για μια κοτρόνα;
Θέλετε να τη δείτε. Είναι στο χωράφι με τα γογγύλια.
'Ηταν ασήκωτη και την αφήσαμε εκεί.
'Εχω να πω μόνο...
...πως αν γίνει μάχη, υπάρχω μόνο εγώ. Ελάτε πιάστε με.
Είσαι ένας τρελός γέροντας.
Τι κάνουμε τώρα;
Θέλω να δώσω την κοτρόνα στο Ριχάρδο. Πάμε να βρούμε το χωράφι.
Τζον.
Τι είδους πολιορκία είναι αυτή;
- Πού είναι ο λόρδος κι ο θησαυρός μου; - Εξαφανίστηκαν.
Εξαφανίστηκε ο θησαυρός μου;
Ο λόρδος εξαφανίστηκε. Ο θησαυρός δεν υπήρχε ποτέ.
Είναι ένα χρυσό άγαλμα, 90 πόντους. Το θέλω.
- Λοχαγέ. - Ναι, αφέντη μου.
Σε διέταξα να καταλάβεις το κάστρο.
- Ναι, αφέντη μου. - Κατέλαβέ το, λοιπόν.
Γκρέμισέ το και φέρε μου το άγαλμά μου.
Το κάστρο έχει παραδοθεί. Το άγαλμά σου είναι μια κοτρόνα.
Θα γίνει ό,τι πω.
- Δεν υπάρχει θησαυρός. - Κάν' το.
Δεν υπάρχουν στρατιώτες. Μόνο παιδιά κι ένας τρελός γέροντας.
Τι μ' ενδιαφέρει;
Θα 'πρεπε να συγκινηθείτε.
Αποδοκιμασία είναι αυτή, Ρομπέν; Μήπως έχω άδικο;
Σ' ακολουθώ 20 χρόνια.
Πολέμησα στις σταυροφορίες και τη Γαλλία.
Θα πολεμήσω στρατιώτες...
...αλλά δε θα σφάξω παιδιά για χρυσάφι.
Το διέταξα.
Σε διατάζω.
Κάν' το εσύ! Είσαι μπάσταρδος και θα το απολαύσεις.
Φυσικά θα το κάνω! Μερκαντιέ!
Συνέλαβέ τους! Θα καρφώσω τα κεφάλια τους σε κοντάρια.
Θέλω να ρίξετε τους τοίχους. Θέλω να τους σκοτώσετε όλους!
Λεοντόκαρδε.
Λεοντόκαρδε!
Είσαι γουρούνι!
Θεέ μου!
'Ωστε...
...ήταν μια κοτρόνα.
- Αυτός είναι ο μπαρμπέρης χειρουργός; - Ναι, αφέντη μου.
Φροντίζω τους άντρες σας, άρχοντά μου.
- Με επιτυχία; - Ναι.
- 'Εχεις δει τον Τζον και τον Ρομπέν; - Φρουρούνται.
'Ελα, τελείωνε.
Ο ασθενής κρυώνει κι ο γιατρός ιδρώνει.
Θα 'ναι δύσκολο να φτάσω το βέλος.
Θ' αξίζει τον κόπο, λοιπόν.
Τ' άκουσες, Μερκαντιέρ.
Του είπα να επιτεθεί και αρνήθηκε. Θα 'πρεπε να τον σκοτώσω.
- Θα το κάνεις; - Εξαρτάται απ' τη διάθεσή μου.
Σήμερα τους σκότωσα όλους εκτός απ' τον γέρο. Μ' άρεσε το μάτι του.
'Ομως, ο Ρομπέν...
'Ημαστε φίλοι για 20 χρόνια.
Τον πρωτογνώρισα στο Νότινγκαμ.
Χρειαζόμουν άντρες για τη σταυροφορία. Ο Ρομπέν ήταν ο καλύτερος.
Τελείωνε. Θα πεθάνω από γερατειά αν συνεχίσεις μ' αυτό το ρυθμό.
Φύγαμε για να κάνουμε σπουδαία πράγματα.
Οδηγήσαμε 300.000 άντρες στον 'Αγιο Τόπο και γυρίσαμε με 50.
Αυτές δεν ήταν οι προσδοκίες μας.
Χριστέ μου!
Απλώς κάνω ό,τι πρέπει. Δεν έχω επιλογή.
Ο Ρομπέν, όμως, με κρίνει. Πάντα αυτό κάνει.
Ο χωριάτης μπάσταρδος!
Κρίνει ένα βασιλιά!
Χασάπη.
Θα σου δείξω πώς γίνεται.
Αίμα βασιλιά.
Να το θυμάσαι.
Κάνει κρύο.
Δε μ' αρέσει το σκοτάδι.
Πόσο μακριά είναι η Τουλούζη; Μισή λεύγα;
'Αρχοντα.
Θα ξεκουραστώ λίγο και μετά θα κανονίσω τους Τζον και Ρομπέν.
Τι θα έκανες; Θα σκότωνες τα γυναικόπαιδα;
Μα είναι όλοι νεκροί κι εμείς είμαστε εδώ.
- Δε σ' ανάγκασε κανείς. - Εσύ.
'Εγνεψες.
Τι θέλεις να κάνω;
Το ξέρω.
Σε τι μας έμπλεξα;
Θα μπορούσα να μιλήσω στο Ριχάρδο. Θα μπορούσα να είχα προσπαθήσει.
Είναι ένας ελεεινός μπάσταρδος.
Εμείς είμαστε καλύτεροι; Τον υπηρετούμε.
Μα είναι ο βασιλιάς μας.
Τον νόμιζα σπουδαίο βασιλιά...
...όταν κλέβαμε ηγούμενους και δίναμε δεκάρες στους φτωχούς.
Δεν έμοιαζε σπουδαίο σε σύγκριση με τη διάσωση του 'γιου Τόπου.
Πώς μπορείς και τρως;
Πεινάω.
Μάλλον είχα καλή ζωή αφού έφτασα στα 40.
Γεράσαμε και κοίταξέ μας!
Ο πατέρας μου κι οι πρόγονοί μου...
...ζούσαν στο Μπάρνεσντειλ.
Γνώρισαν μόνο ένα χωριό.
Εγώ γνώρισα ένα βασιλιά...
...ταξίδεψα σ' όλο τον κόσμο και είδα την Ιερουσαλήμ.
Βέβαια, είχε αμμοθύελλα και οι τοίχοι ήταν μίλια μακριά, αλλά...
Μάλλον είχα καλή ζωή.
Νομίζεις πως ο Ριχάρδος θα μας σκοτώσει;
Δεν τον ξέρω πλέον.
Δεν ξέρω τον άντρα.
Αν πεθάνουμε, πεθάναμε.
Αυτή είναι η γνώμη σου για το θάνατο;
Δεν ξέρω.
Θα περίμενες να είχαμε γνώμη. Αρκετό θάνατο είδαμε.
'Ενα θα σου πω. Δε θα φύγω ήσυχος.
'Ελα εδώ.
Σκύψε.
Φαντάσου τι θα έχανα, αν δε σ' είχα γνωρίσει.
Ο βασιλιάς θα σας δει τώρα. Ελάτε.
Μεγαλειότατε.
Γιορτάζουμε το θάνατό μας.
Θα προτιμούσα μια πιο σπουδαία αυλαία.
Τι αστείος τύπος, ο γιατρός μου...
Τον κρέμασα ήδη. 'Ηταν το μόνο δίκαιο.
Κρασί! 'Εναν κουβά.
Εσύ, όμως, δεν είσαι για κρέμασμα. Είσαι για σφάξιμο.
Θα το είχα κάνει ήδη, αν δεν υπήρχε αυτό.
- Αυτά είναι όλα, άρχοντά μου; - 'Ολα;
Καταραμένα τα "όλα" σου!
'Ολα έγιναν.
'Ολα τέλειωσαν.
Ο πατέρας μου με καταράστηκε όταν πέθανε.
Τον σκότωσα και είχε πικραθεί. Θα τα λάτρευε όλα αυτά.
Είπα έναν κουβά.
'Εναν κουβά!
Ο Τζον είναι ο επόμενος βασιλιάς.
Θυμάσαι τον Τζον.
Τον αποκαλούν Τζον Λάκλαντ. Τώρα θα πάρει όλη τη γη.
Χριστέ μου, γιατί δεν έκανα παιδιά;
Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για την Αγγλία. Ποτέ δεν ήμουν εκεί.
Ούτε το πτώμα μου θα είναι!
Θα με θάψουν στη Γαλλία, δίπλα απ' τον πατέρα μου!
Δέξου κάτι, Ρομπέν.
Δε θέλω τίποτα.
Κατσουφιάζει.
Στραβομουτσουνιάζει. Δίνει τη ζωή του στο Ριχάρδο και λυπάται.
Δεν ξέρεις τι είναι λύπη.
'Ημουν βασιλιάς.
Η μητέρα μου...
Σύντομα θα γίνει 80, η σκρόφα.
Την κάλεσα. Νομίζεις πως θα 'ρθει;
Κουβά.
Ο Χάρος είναι έξυπνος τύπος.
Πήγα να τον φέρω με τους όρους μου. Ο Θεός ξέρει πως προσπάθησα.
Ζήτα κάτι, καταραμένε!
Είναι πολύ αργά. Δεν έχει μείνει τίποτα.
Υπάρχει ακόμη η ζωή σου.
Πάντα με θεωρούσες όμοιό σου.
Θα σε πετσοκόψω, χωριάτη μπάσταρδε.
Μερκαντιέρ!
Το σπαθί μου!
Ενώ είμαι ακόμη βασιλιάς της Αγγλίας, θα...
Ριχάρδο!
Ριχάρδο. Ριχάρδο, εγώ είμαι.
Το ξέρω πως είσαι εσύ.
Δεν μπορούσες να μ' αφήσεις, έτσι;
'Εχεις απαλλαχθεί από εμένα.
Θα σ' αφήσω να φύγεις.
Τι θα κάνεις τώρα χωρίς εμένα, εύθυμε Ρομπέν...
...τώρα που είμαι νεκρός;
Αυτό ήταν.
Τώρα τι κάνουμε;
Τον είδαμε να πεθαίνει. Μας είδε κι αυτός.
Δε θα τον πειράξει αν χάσουμε την κηδεία.
Προς τα πού θα πάμε;
Βόρεια.
Γιατί βόρεια;
Εκεί είναι η Αγγλία.
Πάμε σπίτι, Τζον.
Να' την!
Θα παραβγούμε. 'Ελα!
- Είσαι σίγουρος; - Φυσικά είμαι σίγουρος.
Από 'δω.
- Φυτρώνουν πολλά αγκάθια σε 20 χρόνια. - Ξέρω αυτό το δάσος.
Ωραίο μέρος να διανυκτερεύσουμε.
Θα περάσουμε.
Τι είναι αυτό;
- Ελάφι. - Ελάφι;
Κάποιος μας είδε. 'Ελα.
Το βλέπω!
- Εγώ ούτε εσένα δε βλέπω. - Αυτή είναι η κορυφή του δέντρου μου.
Σου είπα πως είναι από 'δω.
Δεν έχει μείνει τίποτα.
Τι περίμενες να βρεις;
Δεν ξέρω. Δε σκέφτηκα ποτέ...
Τζον!
Γρήγορα, Ρομπέν. Εκεί!
Εντάξει, μικρέ.
Χριστέ μου, Ρομπ, ο δικός μου είναι γέρος!
Ρομπ, Ρομπ... Ρομπέν;
Εγώ είμαι, ο Τακ. Αυτός είναι ο Γουίλ!
Γουίλ; Γουίλ!
Ρομπέν! Γύρισες σπίτι!
Κι ο σατανικός πρίγκιπας Τζον έριξε μια ματιά στο σπαθί του.
Δραπέτευσε στο κάστρο του Προσευχήθηκε στον Κύριο
Ακολούθησέ τον Ματωμένο και γενναίο
Θ' ακολουθούσα το γενναίο Ρομπέν Ως το θάνατο
Μας έκαναν ήρωες.
Δεν το επινόησες εσύ;
Δεν ξέρω ποιος τα βγάζει. Είναι παντού.
Ταξιδεύουμε από πόλη σε πόλη.
Πώς βγάζετε το ψωμί σας;
Ενώ εγώ δέχομαι εξομολογήσεις...
...αυτός κλέβει άλογα.
'Οπου κι αν πάμε θέλουν ν' ακούσουν για τα έργα σου.
Δεν τα κάναμε εμείς.
Το ξέρω αυτό.
Το πρωί θα πάω στο Μπάρνεσντειλ. Να δω τον πατέρα μου.
Πέθανε πριν χρόνια, Τζον.
Ούτως ή άλλως, δε θα με γνώριζε.
Τι έγινε εδώ;
Η Μάριαν...; Ακόμα ζει;
Την τελευταία φορά που περάσαμε απ' το Νότινγκαμ, ζούσε προς το Κέρκλει.
Θαυμάσιο κορίτσι. Χρόνια έχω να τη σκεφτώ.
Κι ο σερίφης;
Ακόμη κυριαρχεί στην κομητεία, ισχυρός όσο ποτέ.
Οι μέρες που τον πολεμούσαμε ήταν υπέροχες.
Οι υπόλοιποί μας;
Πέθαναν ή έφυγαν.
'Οταν τελείωσαν οι σταυροφορίες και δε γύρισες...
...νομίζαμε πως είχες πεθάνει.
'Οπως ο Ριχάρδος.
Α, ναι ο Ριχάρδος, λοιπόν...
Ο βασιλιάς Τζον θα 'ναι θυμωμένος.
Οι δικοί του στράφηκαν εναντίον του. Το βασίλειο καταρρέει.
Η βασίλισσά του είναι 12 χρονών και συνέχεια είναι στο κρεβάτι μαζί της.
Πολεμά και τον πάπα.
Πουθενά στην Αγγλία δεν γίνεται θεία λειτουργία ούτε μπορείς να μεταλάβεις.
Τώρα είναι η ώρα μας.
Ο κόσμος θα ερχόταν με το μέρος σου αν τον καλούσες.
Να πολεμήσουμε το βασιλιά;
Τότε γιατί γύρισες;
'Οχι να πολεμήσω.
Τραγούδησέ μας, Γουίλ. Για κάτι που πραγματικά συνέβη.
Για τη Μάριαν.
Για τη Μάριαν; Μάλιστα, τη Μάριαν, για να δούμε...
Πάντως θα 'ταν σπουδαίο, έτσι δεν είναι Ρομπ;
'Οχι στην ηλικία μου.
'Οχι!
'Ελα, λοιπόν. Κι εσύ. Κομμάτιασε το στύλο.
Κουράστηκαν τα χέρια μου.
Βλάκα! Σήκω επάνω.
Ποτέ δε θα μάθουν.
'Οχι, όχι. Ρίξε το βάρος σου πίσω του.
Εντάξει!
Θα πολεμήσω δύο άντρες συγχρόνως.
Οι υπόλοιποί σας να προσέχετε.
Εσύ...
...κι εσύ.
Ερωτήσεις;
Δέσε αυτό το σκοινί εκεί.
'Αρχοντά μου!
Μάλιστα.
Είναι ώρα να πηγαίνουμε.
Σερ Ρανούλφ.
Στην κτήση μου, ποτέ να μη μου λες, πάντα να με ρωτάς.
Τι έχετε για φόρο; 'Ενα αυγό. 'Αφησέ το κάτω.
- Μία κότα για το Σαμ το βοσκό. - Πιο αργά.
Δε θα μπορεί να πληρώσει...
Πρέπει να δουλεύεις και να πληρώνεις φόρους όπως όλοι.
Μου πήρε τ' αυγό.
Δε μπορεί να το κάνει αυτό. Τι θα κάνω;
Τι θα κάνω τώρα;
Πρόσεχε.
- Δε θα πάμε στο Νότινγκαμ; - Θα περάσουμε πρώτα από το Κέρκλει.
- Το Κέρκλει είναι από 'δω. - Αλλά η Μάριαν είναι εκεί.
- Εκεί; - Ναι, λοιπόν.
- Αυτή είναι η μονή Κέρκλει. - Μάλιστα.
Μα τι κάνει εκεί;
Ζει εκεί για 18 χρόνια.
Καλόγρια! Δε γίνεται! 'Οχι η δική μου Μάριαν.
Θα δεις.
- Δε θα ξέρω τι να πω. - Κάτι θα σκεφτεί εκείνη.
Αυτό θα διώξει το πόνο.
Γεια σας, την ηγουμένη θέλουμε!
Καταραμένο!
Με συγχωρείς. Είναι ο σερίφης. 'Εχω πολλά να κάνω σήμερα.
Γεια σας.
Τζον, μπες εσύ.
Δεν την αποχαιρέτησα. 'Ισως να είναι θυμωμένη.
Ας το αφήσουμε για μια άλλη μέρα.
Εσείς εκεί!
Τι διάβολο θέλετε;
Εδώ είναι η μονή Κέρκλει;
Ναι, κι εγώ είμαι η ηγουμένη. Ποιοι είστε εσείς;
Θεέ μου, η Μάριαν είναι.
Ρομπέν.
- Τι κάνεις μ' αυτήν τη στολή; - Ζω σ' αυτήν.
Λοιπόν, γύρισα σε σένα, Μάριαν.
Οι πόλεμοι τελείωσαν. Είμαι εδώ.
Τώρα είμαι η Μητέρα Τζένετ. Επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ.
Είσαι θυμωμένη.
Δε σ' έχω σκεφτεί για 20 χρόνια.
Χαμογέλασέ μου. Προσκάλεσέ με μέσα.
'Ελα αύριο. Εγώ θα έχω φύγει.
- Περιμένω το σερίφη. Θα πάω φυλακή. - Φυλακή;
Μάριαν! Τι είπες;
Καταραμένος άντρας!
- Μητέρα Τζένετ... - Σύντομα θα 'ρθουν να με πάρουν.
- Δεν κινδυνεύετε, συνεχίστε. - 'Ομως...
Μην κάνετε λειτουργίες. Αλλά να βοηθάτε αυτούς που έρχονται.
Μάριαν.
- Τι συνέβη; Εξήγησέ μου. - Δεν έχω χρόνο.
- Τι σε θέλει ο σερίφης; Τι έκανες; - Το έργο του Θεού. Αυτό κάνω.
- Μπορώ να σε σώσω. - Δεν υπάρχει λόγος να με σώσεις.
- Δε σε θέλω. - Μα μ' έχεις.
- Μ' αρέσει η εμφάνισή σου. - Δεν μπορώ να πω το ίδιο.
'Ωστε αυτή είναι η κάμαρά σου. Και νόμιζα πως σε ήξερα.
Τι σου συνέβη;
Καλά πράγματα.
Δουλεύω σκληρά. Μελέτησα τα βότανα και τα φάρμακα. Αγαπώ τη ζωή μου.
- Κι όταν έρθει ο σερίφης... - Γιατί θα έρθει;
Είμαι η ηγουμένη.
Ο βασιλιάς διέταξε να φύγουν οι κληρικοί. Εγώ δεν πάω πουθενά.
'Οταν θα 'ρθει θα με βρει θα κάνω το έργο μου.
- Δηλαδή θα τον αφήσεις να σε πάρει; - Ο Θεός είναι μαζί μου.
- Δε μας βοήθησε στις σταυροφορίες. - Ρομπέν! Ιππείς!
- Περίμενε εδώ. - Μα είναι δική μου ζωή, Ρομπέν.
Είσαι ανόητη.
Πόσοι είναι;
- 'Εξι! - Μ' αρέσει η διαφορά.
Σερίφη μου.
Ρομπέν.
Ακόμη δεν πέθανες;
Πάντως προσπάθησα.
Φαίνεσαι καλά, δεδομένων των πραγμάτων.
- Πώς ήταν η σταυροφορία; - Μια απογοήτευση.
Κοίταξέ μας, μετά από τόσα χρόνια.
Εγώ είμαι απλώς ένας πρώην λοχαγός. Κι εσύ είσαι ακόμη σερίφης.
Καμία πρόοδο.
Ξέρω να διαβάζω και να γράφω. Σε βάζει σε σκέψεις.
Δεν υπάρχει ούτε ένας δούκας που να διαβάζει. Σωστά, άρχοντά μου;
Τα βιβλία είναι για τους κληρικούς.
Πώς είναι η Μητέρα Τζένετ; Τη βρήκες αλλαγμένη;
Δεν τη βρήκα. 'Εφυγε.
Πέρασαν 2 δεκαετίες και την έχασα για μία μέρα.
Τι παράξενο. Της έστειλα προειδοποίηση κι απάντησε, "'Ελα να με πάρεις".
Κι οι δύο μας ήρθαμε τσάμπα.
- Ας είναι. - Είμαι έτοιμη.
- Γυναίκα είναι αυτή; - Μάλιστα.
- Με την εξουσία μου... - Ποιος είναι αυτός ο μπουνταλάς;
- Σερ Ρανούλφ. - Είμαι η φυλακισμένη σου.
- Γύρισε πίσω! - 'Αφησέ με...
'Αφησέ την!
- Δεν ωριμάζεις ποτέ; - Σε σώζω.
- Συνέλαβέ τους όλους. - Δεν υπάρχουν αρκετοί άντρες.
- Εγώ είμαι εδώ. Θα το κάνω εγώ. - Τι θα κάνεις;
Σε διατάζω, στ'όνομα του βασιλιά Τζον. Παραδόσου!
Προσπαθώ.
- Δώσ' τη σε μένα. - Ορίστε.
- Τον προειδοποίησα να μην το κάνει. - Ρομπέν.
Είναι μπουνταλάς, αλλά υπηρετεί το βασιλιά. Είσαι ακόμη ελεύθερη.
- Δώσ'τη μου και θα σ'αφήσω να φύγεις. - Δε γίνεται.
- Τότε θα πρέπει να σε κυνηγήσω. - Καλό κυνήγι, σερίφη.
- Ο Θεός να σε βοηθήσει, Ρομπέν. - Αν θέλει.
'Ωστε αυτός είναι ο Ρομπέν των Δασών.
Είναι νεκρός.
Ναι.
Κι είναι δικός μου.
Μπορείς ν' ανέβεις στ' άλογό σου, Σερ Ρανούλφ;
- Δεν ήθελα να σε πονέσω. - Τίποτα δε με πονάει.
Δεν μπορούσα να τον αφήσω να σε πάρει.
Με τη θέλησή μου πήγαινα.
Σ' έσωσα απ' τη φυλακή.
- Αυτό μπορώ να το κάνω. - Δεν είναι δική σου δουλειά.
Δεν ξέρω πώς σου μοιάζω, αλλά δεν είμαι η Μάριαν σου.
Δεν μπορώ να με φανταστώ να ζω πάλι στον κόσμο.
- Σαν έρθει το πρωί θα πάω στο σερίφη. - Γιατί; Σε τι θα ωφελούσε;
Υπάρχει πάντα κι ο Θεός.
- Εσύ πήγες στις σταυροφορίες; - Αξίζει να πεθάνεις για μερικά πράματα
Κι οι ειδωλολάτρες που σκότωσες είχαν ψυχή.
Αν πεθάνω στη φυλακή... Δεν το θέλω, αλλά αν τα πράγματα έρθουν έτσι...
...θα 'ναι για κάποιο σκοπό.
Θα υποστηρίξω τα πιστεύω μου, χωρίς να έχω αφαιρέσει μια ζωή.
Τι θα κάνεις τώρα; Θα πολεμήσεις το σερίφη;
Κι άλλα πτώματα;
Δεν το έχεις βαρεθεί;
Στις 12 Ιουλίου 1191...
...το πιο ισχυρό φρούριο έπεσε στο Ριχάρδο.
Η μοναδική σπουδαία του νίκη στον 'Αγιο Τόπο.
'Ηταν άρρωστος και δεν είχε πολεμήσει.
Στις 20 Αυγούστου, ο Τζον κι εγώ ήμασταν έξω απ' την πόλη.
Κοιτούσαμε τους επιζώντες Μουσουλ- μάνους θα βγαίνουν αλυσοδεμένοι.
Ο βασιλιάς πήρε τους πλουσιότερους για λύτρα και τους δυνατούς για σκλάβους.
'Εσφαξε όλα τα παιδιά.
'Οταν τέλειωσε, σκότωσε τις μητέρες.
'Οταν ήταν όλοι νεκροί, 3000 πτώματα στην πεδιάδα...
...τους άνοιξαν όλους...
...για να ψάξουν τα σπλάχνα τους για χρυσάφι και πολύτιμους λίθους.
Οι κληρικοί μας, και ήταν πολλοί...
...το θεώρησαν θρίαμβο.
'Ενας επίσκοπος φόρεσε τη μίτρα του και μας οδήγησε σε προσευχή.
Και με ρωτάς αν βαρέθηκα.
Γιατί, λοιπόν, δεν επέστρεψες;
'Ηταν βασιλιάς μου.
'Ελα. Περπάτησε μαζί μου.
Εκεί ήταν η κουζίνα...
...κι εκεί αποθηκεύαμε τη μπύρα μας.
Κι αυτό...
Αυτό ήταν το σπίτι μας;
Τόσο μικρό;
Η πόρτα ήταν εδώ.
Προσπαθούσα πολύ να το κρατήσω καθαρό.
Είχα δίκιο που σ' αγαπούσα εκείνα τα χρόνια.
Είναι παράξενο, ξέρω πως σ' αγαπούσα...
...όμως δε θυμάμαι πώς ένοιωθα...
...ή ποια ήμουν.
Δύσκολα βρήκα τη γαλήνη.
Μάλλον στράφηκα στην εκκλησία λόγω θυμού.
Δε θυμάμαι καλά, αλλά νομίζω πως σκέφτηκα...
...πως θα σ' ενοχλούσε περισσότερο αν παντρευόμουν το Χριστό.
Δεν ήταν καλή αρχή.
Για μήνες, όταν έπεφτα για ύπνο, σε σκεφτόμουν.
'Ολο το μοναστήρι ζήλευε τις εξομολογήσεις μου.
Είπα ατέλειωτες προσευχές, έκανα φοβερές μετάνοιες, αλλά...
...μόνο ο καιρός με βοήθησε.
'Εχω βρει τη γαλήνη.
Δε σ' ονειρεύομαι πλέον, Ρομπέν.
Θα κανονίσω να επιστρέψεις στο Νότινγκαμ αύριο.
Νομίζω πως κουνιέται το δόντι μου.
Δεν ήθελα να σε πονέσω...
...κι όμως μόνο αυτό κάνω.
Ποτέ δε μου έγραψες.
Δεν ξέρω να γράφω.
Κοιμήθηκες καλά;
- Εσύ; - Πάμε στο Νότινγκαμ.
Πάμε πρώτα στη μονή. Πάνω στην αναταραχή, άφησα τα πράγματά μου.
- Θα ιππεύσεις μαζί μου. - Πάντα με σένα ίππευα.
Αν ακόμη ξέρεις.
- Δε θ' αργήσω. - Μητέρα Τζένετ!
Τις πήρανε. 'Ημασταν στον κήπο.
- 'Ηρθαν κάτι άντρες. - Ο σερίφης κι ο μπουνταλάς;
Τρέξαμε όλες. 'Επιασαν τις άλλες. Τις πήραν όλες!
Αν κοιτούσες τη δουλειά σου, θα ήταν εδώ τώρα.
Νομίζεις πως θέλει εσένα; Εμένα θέλει.
Τον Τζον κι εμένα.
- Μας περιμένει στο κάστρο. - Πήγαινέ με στο Νότινγκαμ.
- Εσύ δε θα πας. Θα πάμε εμείς. - Θα περπατήσω αν χρειαστεί.
Πήγαινέ την στην κατασκήνωση. Θα σας συναντήσουμε αργότερα.
Μακάρι να ήμουν άντρας. Θα σ' έριχνα κάτω.
Αυτή είναι η Μάριαν μου.
Νότινγκαμ.
Εκεί είναι, Τζον.
Δείχνεις γελοίος!
Δε θα 'ρθει ποτέ.
Τον ξέρω.
Είναι ερωτευμένος με το θάνατο. Φλερτάρει. Πειράζει.
Μπορώ να περιμένω.
Δεν έχει αλλάξει τίποτα!
- Να συνεχίσουμε; - Γιατί όχι; Ας ρίξουμε μια ματιά.
Δεν είναι κακό.
- Βλέπεις κάτι; - 'Οχι ακόμη.
Ξέρει πως ερχόμαστε. Θα μας περιμένει...
...θα παρακολουθεί.
Δεν υπάρχει ούτε ένας στρατιώτης.
Ως τώρα.
- Ο Ρομπέν. - Πού;
Μόνο το πλήθος βλέπω.
Βλέπω μια άμαξα με 3 άλογα.
'Ενα να τραβάει και δύο να σπρώχνουν;
Σχεδόν λυπάμαι.
Τώρα, αμέσως.
Μάλιστα, κύριε.
Τώρα τι;
Στήνουμε το εμπόρευμα. Βλέπεις άδειο πάγκο;
'Ει!
- Γιατί να μη βγούμε να τον πιάσουμε; - Γιατί να βγούμε αφού θα 'ρθει μέσα;
Εκεί είναι.
Μην είστε κλεισμένες μέσα όλη μέρα. Περπατήστε όπου θέλετε.
Δεν καταλαβαίνω τι εννοεί.
Εσύ εκεί! Νεαρέ!
- Αυτός δεν είναι ο πάγκος σου. - 'Ηταν άδειος.
Δεν έχει σημασία. Είναι δικός μου.
Φύγετε τώρα.
- Το χρειάζομαι. Θα στ' αγοράσω. - Δεν είναι για πούλημα.
Θυμάμαι πρόσωπα. Σε ξέρω, έτσι δεν είναι;
Θα μπορούσα να ορκιστώ πως...
Αυτή δεν είναι δική σας άμαξα.
Είναι ενός χοντρού απ' το Μπρίστολ. 'Εφυγε σήμερα το πρωί.
Κλέφτες είστε;
Παρ' τα όλα.
- Ας είμαστε δίκαιοι, αυτά είναι πολλά. - 'Ακουσε.
Αν δεν φύγεις, θα πρέπει να σε σκίσω από εδώ...
...έως εκεί.
Τζον.
Είναι τρέλα να πάμε εκεί μέσα.
Υπάρχει μόνο μία είσοδος. Θα μας κλείσουν την πύλη.
Μπορούμε να ξανάρθουμε αύριο.
Κοίτα!
Τηγάνια! Φτιαγμένα στο Λονδίνο!
Τι; Κατσαρόλες και τηγάνια είναι.
Κατσαρόλες και τηγάνια! Κατσαρόλες και τηγάνια!
Κατσαρόλες και τηγάνια, Αδελφές;
- Υπάρχει μια άμαξα έξω απ' την πύλη. - Δεν πρέπει να είστε εδώ.
- Τη βλέπετε; - Είμαστε φυλακισμένες, όχι πελάτες.
- Παντοδύναμε Θεέ! Βλέπετε την άμαξα; - Βεβήλωσες τ' όνομα του Κυρίου.
- Ποιος είσαι; - Ιησού Χριστέ...
Φίλος της Μητέρας Τζένετ, κι αν δε φύγουμε, θα πεθάνουμε όλοι.
Σταμάτα, για όνομα του Χριστού!
Κουνήσου!
Πάνω.
Πού διάβολο είναι ο καταπέλτης; Βγάλ' τους έξω!
Αυτό δεν είναι καλύτερα.
Οι καταραμένες καλόγριες!
'Ει!
Πάνω τους!
Θεέ μου!
- Αυτός είναι ο Ρομπέν Χουντ. - Ποιος;
Αυτός!
- Μητέρα! Δεν έχουμε χρόνο... - Προχώρα!
Κάντε ό,τι λένε!
- Ρομπέν! - Πήδα!
- Θα χτυπήσω. - Για όνομα του Χριστού.
Αυτός είναι.
'Επρεπε να σε διδάξω καλύτερα.
Δύο γέροντες, για όνομα του Χριστού, δύο γέροντες.
Αυτός είναι ακόμη ζωντανός. Φρόντισέ τον.
'Οσο για τους υπόλοιπους...
...μαζέψτε και θάψτε τους.
Εσύ!
- Σήκωσέ την! Σήκωσε την πύλη! - Δεν μπορώ, αφέντη μου. Πώς;
Θα έπρεπε να σε διώξω.
Εγώ θα τον φέρω πίσω.
Θα τον φέρεις απ' το Σέργουντ; Δε θα τον βρεις.
- Μπορώ να τα καταφέρω. - Με οπλισμό στο δάσος;
Θα βυθιστείς στους βάλτους. Το έχω δοκιμάσει.
Τον έχω κυνηγήσει. Ποτέ δεν είδα τους τοξότες του.
Μόνο τα βέλη στα σώματα των στρατιωτών μου.
Εγώ θα τα καταφέρω όπου εσύ απέτυχες. Αυτό δε σ' αρέσει.
Εντάξει, μάζεψε μερικούς άντρες.
Σήκωσε την πύλη.
Ορίστε. Πάρε αυτό. Δώσ' μου το τόξο σου.
Ανέβα εκεί πάνω, ανέλαβε σκοπιά.
'Ελα, έλα.
'Ελα!
Δεν μπορώ να συνεχίσω να κάνω τέτοια πράγματα.
Στρίψε αριστερά!
- Στρίψε αριστερά! - 'Οχι, όχι.
Ποτέ δεν ήταν καλή στην οδήγηση.
Νομίζεις πως θα μας κυνηγήσουν;
Θα μας ειδοποιήσει ο Γουίλ.
Δεν υπάρχει άλλη ηγουμένη σαν εσάς.
Αμήν. Είσαι θαύμα.
Αίμα!
Ανόητε.
Πάχυνες.
Τι μέρα κι αυτή! Δεν έζησα καμία παρόμοια από τότε που φύγαμε.
Ούτε κι εγώ. Αλήθεια συνηθίζαμε να κάνουμε τέτοια πράγματα;
Συνέχεια.
Πώς το άντεχα;
'Οταν σε είδα σ' εκείνο το τοίχο, νόμιζα πως ήσουν νεκρός.
Γιατί έφυγα;
Για να σε δω.
- Μόνο λίγα καρούμπαλα και μελανιές. - Συνέχεια τα ίδια.
Τόσα πολλά!
Είχες υπέροχο σώμα όταν έφυγες.
Γυμνασμένο χωρίς ένα σημάδι.
Κι ήσουν δικός μου.
'Οταν έφυγες νόμιζα πως θα πέθανα.
Προσπάθησα.
'Ηρθα στο δάσος...
...ξάπλωσα δίπλα από ένα ρυάκι και έκοψα τον εαυτό μου.
Με βρήκε κάποιος ανόητος δασοκόμος και με πήγε στη μονή. 'Ετσι μου είπαν.
'Οχι άλλα σημάδια, Ρομπέν. Δεν αντέχω να σε χάσω δύο φορές.
Ποτέ δε φίλησα κάποιον με ράσα.
Θα ήταν αμαρτία;
'Ερχονται μέσα! Τακ, θα χρειαστούμε το τόξο σου.
Σωστά!
- Αρκετά δεν πολεμήσατε; - Θα σε συναντήσω στην κατασκήνωση.
- Μην πας. - Απλώς θέλω να δω ποιος με κυνηγάει.
'Οταν ξανάρθεις στο Σέργουντ, κράτα την προσωπίδα σου κλειστή.
Τζον! Περίμενε.
Διατηρώ το αξίωμά μου απ' τον ίδιον το βασιλιά.
Ποτέ δε μ' άρεσε ο βασιλιάς σου.
Είσαι υπήκοος και δούλος του.
Δεν είναι βασιλιάς εδώ. 'Οχι στο Σέργουντ.
Εσύ είσαι ο άρχοντας; Να υποκλιθώ;
Δε θα είχα εσένα να με υπηρετείς.
Γνωρίζω το ποιόν σου.
Είσαι αυτό που πολεμώ. Είσαι ο εχθρός.
Εσύ καταβροχθίζεις το κρέας κι εμείς τρώμε ψωμί και τυρί.
Οι νόμοι δε σ' αγγίζουν και δεν τιμωρείσαι για κανένα έγκλημα.
Εμείς αν πυροβολήσουμε ελάφι, θα μας βγάλουν τα μάτια.
Αυτό είναι δικό μου δάσος.
Θα ζω εδώ όπως μ' αρέσει.
Αν ξανάρθεις θα σε σκοτώσω.
Ωραία.
- Πολεμήσατε; - Λίγο.
Είπες πως θα έριχνες μια ματιά μόνο.
Ο πατέρας μου δούλευε έντιμα. 'Αφησε ένα κατσαρόλι και μια κουβέρτα.
Ο σερίφης;
'Οχι, ο μπουνταλάς.
- Τον σκότωσες; - 'Οχι.
Του είπα πως αυτό είναι το δάσος μου και θέλω να ζήσω εδώ με σένα.
Τι ψάχνεις;
Για κάποιο σημάδι της Μάριαν. 'Η της Μητέρας Τζένετ.
Οποιασδήποτε.
Καλή γυναίκα η Τζένετ.
Χρόνια προσπάθειας χρειάστηκαν ν' απαρνηθώ τη σάρκα.
Κοιτούσε τους άντρες και δεν αισθανόταν τίποτα.
Βλέπεις; Σε κοιτάζει.
'Αγγιξε το χέρι της. Κράτησέ το.
Δεν αισθάνεται τίποτα.
Σκεφτόμουν αυτό που έκανα και δε βγάζει νόημα.
Να θέλω να πεθάνω επειδή σε ήθελα!
Κάποιο άλλο κορίτσι θα 'ταν.
'Αφησέ με να σε κρατήσω.
Ρομπέν...
Υπήρχαν πολλές γυναίκες στη μεγάλη σταυροφορία σου;
- Πολλές. - Μη μου πεις.
- 'Οπως επιθυμείς. - Πόσες;
Πάντως όλες έμοιαζαν με σένα.
Είμαι γριά κι άσχημη;
'Εχω αυτό που θέλεις;
'Ενοιωθα τόσο ασήμαντη για πολύ καιρό.
Ρομπέν...
Πλήγωσέ με.
Κάνε με να κλάψω.
Δεν μπορώ να σταματήσω να χαμογελώ.
Δε με πειράζει.
Μπορούμε να έχουμε δύο δωμάτια στο σπίτι μας;
- Κι ένα χαλί; - Εντάξει.
Θα μ' άρεσε αυτό.
Κι ένα κρεβάτι με κουβέρτες;
Κι ένα μπαούλο για ρούχα και...
Τ' ακούς αυτό;
Παντοδύναμε Χριστέ! Μη...
Εσύ δεν είσαι ο Ρομπέν των Δασών;
Να πάρει!
Τους είπα πως εσύ ήσουν στην αγορά. Είναι ο Ρομπέν.
Σας το είπα!
Ο Ρομπέν γύρισε στο Σέργουντ. Τους οδήγησα αφού ήξερα το δρόμο.
Οι περισσότεροι είμαστε αγρότες της γύρω περιοχής.
'Ηρθαμε εδώ να σε υπηρετήσουμε και να πολεμήσουμε εναντίον του βασιλιά.
Τακ! Φέρ' τους φαγητό.
Ας είναι, λοιπόν.
Πολέμησε τους σερίφηδες και τους βασιλιάδες.
Σ' αγαπώ και με κάνεις περήφανη.
Θα έδινα την ψυχή μου για να γυρίσω το χρόνο πίσω μόνο πέντε λεπτά.
- Κυρίες μου, πού είναι ο βασιλιάς; - Στην πιο μεγάλη σκηνή, φυσικά.
Πήγαινε στον πάπα και πες του...
...πως αν ο αρχιεπίσκοπός του πατήσει πόδι στην Αγγλία, θα τον αποκεφαλίσω!
Τι έχουμε μετά;
Τζον...
- Θα 'ρθεις επιτέλους; - Σύντομα.
Είμαι καθαρή. Θες να δεις;
Η αυλή είναι εδώ.
Δε με πειράζει. Σε βρίσκω ωραίο.
Τι στ' όνομα του Θεού θέλεις;
- Διακόσιους άντρες, Μεγαλειότατε. - Διακόσιους...!
- Γιατί; - Να πολεμήσω έναν εχθρό.
- Ποιον εχθρό; Υπάρχουν τόσοι πολλοί. - Τον Ρομπέν των Δασών.
Νόμιζα πως ήταν νεκρός.
Γύρισε στο Σέργουντ.
Δεν τα καταφέρνει ο σερίφης; Γιατί να χάνω το χρόνο μου;
Ο στρατός μου με περιμένει στο Ντόβερ. Για όνομα του Θεού, άνθρωπέ μου!
Τον έχουν κάνει ήρωα. Τον ακολουθούν.
'Εχει γίνει θρύλος.
'Εχεις πολεμήσει ποτέ θρύλο;
- Μόνο τον αδελφό μου. - 'Ομως, άρχοντά μου...
...σκοπεύουν να επαναστατήσουν εναντίον σου.
Αλήθεια;
Αυτό σκοπεύουν;
Να 'σαι το πρωί στο Ντόβερ. Θα σου δώσω άντρες.
Πες στο σερίφη πως θέλω το κεφάλι του Ρομπέν ή θα πάρω το δικό του.
'Οπως κι αν έχει, εγώ κερδισμένος βγαίνω.
Σίγουρα τα μούρα το κάνουν πράσινο;
Κράτησε ίσια το χέρι σου και τράβηξε ως το σαγόνι σου.
- 'Ετσι. - Ποιο χέρι;
Εντάξει, δύο! Τρία!
Ο βασιλιάς ήταν γενναιόδωρος.
Στέλνει ένα μήνυμα. Θέλει το κεφάλι του Ρομπέν.
'Η το δικό μου.
- Ακολουθήστε με. - Το στράτευμα είναι στις διαταγές μου.
'Οχι στη δική μου κομητεία. Ακολουθήστε με!
Από 'δω!
- Τι, εδώ; - Αρκετά κοντά είμαστε.
- Πόσοι είναι; - Αρκετοί.
Και κατασκηνώνουν.
Είναι στην πεδιάδα;
- Νόμιζα πως θα μας κυνηγούσαν. - Θα 'ρθουν.
- Γουίλ! Τακ! - Τι συμβαίνει;
'Ηρθε ο σερίφης μ' ένα στρατό. Είναι εκατό στρατιώτες.
- Πού είναι; - Κοντά στο Κέρκλει.
Θα μπουν την αυγή. Απόψε ν' αναλάβετε τις θέσεις σας.
Αυτά τα αχλάδια είναι νόστιμα.
Καταραμένος. Ακόμη τρώει πρωινό!
Ακόμη;
Τι περιμένει; Κι άλλους άντρες;
Νομίζω πως έχει αρκετούς.
Τι θα κάνουμε;
Θα περιμένουμε.
'Ελα.
'Οχι, ευχαριστώ.
'Ελα, έλα!
Τώρα!
Πάμε!
Κάλεσε τους άντρες να πολεμήσουν!
Είναι επίθεση, αφέντη μου.
Στα όπλα, πεζικό!
Τι συνέβη;
- Τίποτα. - Τίποτα;
Επιτεθήκαμε. Κανείς δεν ακολούθησε.
Να τους πολεμήσουμε στ' ανοιχτά;
Μάλλον αυτό είναι το σχέδιό τους.
Θα μας σφάξουν. Μας νομίζει ανόητους;
Αυτό περιμένει.
Τότε αυτός είναι ο ανόητος.
Δεν μπορεί να περιμένει για πάντα. Δεν μπορεί να πολιορκήσει ένα δάσος.
'Ετσι το βλέπω εγώ. Αν έρθει στο δάσος, νικήσαμε.
- Θα μείνουμε εδώ. - Ο άνθρωπος είναι τρελός.
Δε ζήτησες τη δική μου γνώμη.
'Ενας τρελός είναι αρκετός.
Είναι εκεί έξω, Μάριαν. Με περιμένει.
'Αφησέ τον να περιμένει.
'Εχει ομίχλη.
Μοιάζεις να κρυώνεις.
Το δάσος είναι πανέμορφο τέτοια ώρα.
Γεμάτο ήχους...
...όλα είναι τόσο ζωντανά.
Συνέχεια σκεφτόμουν...
...το θάνατο που 'χω δει.
Σχεδόν δεν έχασα μάχη και δεν ξέρω τι κέρδισα.
"Η ημέρα είναι δική μας, Ρομπέν". Και μετά ερχόταν η αυριανή μέρα.
'Ομως πού πήγε η μέρα;
Είσαι τόσο όμορφη.
'Ελα κάθισε δίπλα μου.
Μ' αγαπάς;
Πες το.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
- Θα πας, έτσι δεν είναι; - Υπάρχει αυτή η πιθανότητα.
'Ακουσες τους Τζον, Γουιλ και Τακ. Λένε πως είναι τρέλα.
Και λοιπόν...
Αυτό σημαίνει ο θάνατος για σένα; " Και λοιπόν..."
Θα 'χω περισσότερα να πω όταν έρθει η ώρα.
Ας την καθορίσει ο Θεός. Θα σε πάρει αρκετά σύντομα.
Τότε είναι στα χέρια του.
Νομίζεις πως είμαι γέρος. Δεν είμαι.
Θα γινόμουν πάλι 20 για σένα αν μπορούσα, Ρομπέν.
Δεν έχω αλλάξει.
Μ' είδες στον τοίχο.
Ναι.
Κι αν ξανάρθεις, θα ξημερώσει πάλι, έτσι δεν είναι;
Και κάθε φορά θα είσαι πιο αδύναμος. 'Οχι πλέον ο Ρομπέν.
- Και μια μέρα... - Θα δεις.
'Οχι, δε θα δω.
Ούτε θ' ακούσω τραγούδια για το γενναίο Ρομπέν. Θα φύγω.
Γιατί;
Επειδή θα έκανα τα πάντα για σένα εκτός απ' το να θρηνήσω.
Πήγαινε πολέμησε τους σερίφηδές σου. Ο Θεός να 'ναι μαζί σου.
Ας λάμψει ο ήλιος κι ας είναι μια σπουδαία μέρα.
'Ομως, Ρομπέν...
...δε θέλω να μάθω ποτέ γι' αυτήν.
Τζον.
Θα κάνω ό,τι μου πεις. Θα φύγω από εδώ.
Θα φύγω σα να μη με βρήκε ποτέ. Απλώς σταμάτησέ τον.
- Από τι; - Τον πόλεμό του με το σερίφη.
- Τι; - Δε στο 'πε;
Θα πολεμήσει το σερίφη; Μην είσαι ανόητη. Θα μας σφάξουν.
Μόνο παιδιά έχουμε. Είναι αγρότες.
Πες του το! Μόνο εσένα θ' ακούσει.
Εγώ ν' αρνηθώ κάτι στο Ρομπέν;
Μόνο αυτήν τη φορά.
'Ημασταν πάντα μαζί.
Δε θα 'μουν τίποτα χωρίς αυτόν.
Απλώς θέλω να 'ναι ασφαλής. Θα φύγω.
Τι άλλο θες από εμένα;
Ποτέ δε σου ζήτησα κάτι.
Ποτέ δε με συμπάθησες.
- Είσαι η κυρία του Ρομπέν. - Εμπρός, πες το.
Είσαι η κυρία του Ρομπέν.
Αν...
...ήσουν δική μου, δε θα σ' άφηνα ποτέ.
Ανάθεμά σε.
Τον είχες μαζί σου τόσα χρόνια! Κι εγώ θα τον χάσω.
- Δε θα τον χάσεις. - Ω, Τζον!
Ω, Τζον...
Τζον.
Θα τον προσέχω εγώ.
Μην κλαις.
Θα γυρίσει.
Θα βγούμε έξω.
Ναι, το ξέρω.
Στο είπε;
Ναι.
Λοιπόν;
Μου ζήτησε να μην πάω.
Εσύ τι αποφάσισες;
Είναι τρέλα, Ρομπ.
Και;
Λοιπόν...
Της είπα πως θα ήσουν χαμένος χωρίς εμένα.
Αυτή ίσως είναι η πιο δύσκολη ώρα της μέρας.
Αμφιβάλλω.
- Αντίο. - Τι;
Ο Θεός να σ' έχει καλά.
Αν το επιθυμεί.
Κουνηθείτε!
Εντάξει, άντρες, σταθείτε εδώ. Περιμένετε!
Ακίνητοι!
Περιμένετε τις διαταγές σας.
'Ηξερα πως θα 'ρχόσουν.
Μόνο για σένα.
Το ξέρω.
- Θέλω να το τακτοποιήσουμε με μαχητές. - 'Εναν δικό σου κι έναν δικό μου;
Ο νικητής κερδίζει τη μάχη.
Γιατί να το κάνω αυτό;
Σας περνάμε τέσσερις προς έναν. Γιατί να γίνουμε ίσοι;
Εγώ είμαι ο ένας μαχητής.
Κι εγώ ο άλλος;
Αν χάσω, οι άντρες μου είναι δικοί σου.
- Χωρίς εμένα, δε θα 'χεις φασαρίες. - Κι αν χάσω εγώ;
Οι στρατιώτες σου θα φύγουν.
Αυτοί είναι οι όροι μου. Είμαι σαφής;
Θα διώξω το στρατό; Απλώς θα φύγουμε;
Αυτοί είναι οι όροι μου.
Φύγετε απ' την πεδιάδα!
Υποσχέθηκα να σε προσέχω. Της το υποσχέθηκα.
'Εχει φύγει.
- Θα τον σκοτώσω, αν δεν το κάνεις εσύ. - 'Οχι!
Θα κρατήσεις το λόγο μου.
Τα λέμε, Τζόνι.
Πήγαινε.
Ο Θεός μαζί μας, Ρομπέν.
'Ελα.
Στάσου!
Δε θα παραδοθείς;
'Οχι!
Είμαι κουρασμένος.
Μάριαν!
Δεν μπόρεσα να τον σταματήσω.
Για τ' όνομα του Θεού, Ρομπέν!
Εντάξει;
Πρέπει να πάμε τους άντρες στο δάσος.
Είσαι εύσωμο παλικάρι.
- Πώς λέγεσαι; - Με φωνάζουν Μικρέ Τζον.
Σου ταιριάζει.
Για να δούμε πόσο ψηλός είσαι.
Ρομπέν!
- Κοίτα τα χάλια σου. - Γύρισες.
Τον κρατάς;
Θα τον πάμε στη μονή. Εκεί έχω τα φάρμακά μου.
Νόμιζα πως δε θα σε ξανάβλεπα. Είσαι γυναίκα που κρατάει το λόγο της.
Χαίρομαι που γύρισες.
Εκεί πάνω.
Μείνε ακίνητος!
Αναρωτιέμαι πού πήγε η μέρα;
Καμπάνες θα 'ναι.
Τι μονή είναι αυτή; Κανείς δε χτυπάει τις καμπάνες.
Πονάς πολύ;
Είμαι λίγο κουρασμένος.
'Ημουν και χειρότερα.
Ο σερίφης ξέρει να χάνει. Γενναίος άντρας.
Κι ο καλύτερος σήμερα.
Τα χρόνια... Τα χρόνια σε μειώνουν.
Θα πρέπει να τα παρατήσω.
Αμφιβάλλω πως θα ζήσω πάλι μια τέτοια μέρα. Μα ακόμη...
Τζον!
- Αν μας ακολουθήσουν... - Θα περιμένω έξω.
- 'Εκανα ό,τι μπορούσα. - Το ξέρω.
Αυτό θα διώξει τον πόνο.
Είναι σπουδαίος ο Τζον.
Δεν υπάρχει κανείς πιο ευγενικός...
...ή πιο τρομερός.
Τον είδες;
Θα πρέπει να πάω να φροντίσω τους άντρες μου.
Γενναία παιδιά, όλοι τους.
Εννοώ...
Μ' αρέσει το φάρμακό σου.
Δεν υπάρχει καθόλου πόνος.
Θα περάσουμε καλά στο δάσος.
Θα με φροντίσεις μέχρι να γίνω καλά. Μετά...
...θα έχουμε μεγάλες μάχες!
Θα τραγουδούν για τη ζωή μας.
Τα...
...πόδια μου είναι κρύα.
Το ξέρω.
'Εχουν μουδιάσει.
Σου είπα πως δε θα νοιώσεις πόνο.
Τι έχεις κάνει;
Τζον!
Δηλητηριάστηκα!
Βοήθησέ με!
Κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει τώρα.
Χριστέ μου, Μάριαν!
Γιατί;
Σ' αγαπώ.
Περισσότερο απ' ό,τι ξέρεις.
Σ' αγαπώ περισσότερο απ' τα παιδιά.
Περισσότερο απ' τα χωράφια που φύτεψα με τα ίδια μου τα χέρια.
Σ' αγαπώ περισσότερο απ' τις πρωινές προσευχές και την ειρήνη...
...και την τροφή.
Σ' αγαπώ περισσότερο απ' το ηλιόφωτο...
...περισσότερο απ' τη σάρκα και τη χαρά...
...ή μία ακόμη μέρα.
Σ' αγαπώ...
...περισσότερο κι απ' το Θεό.
Ποτέ δε θα ξαναζήσω τέτοια μέρα, έτσι δεν είναι;
Καλύτερα έτσι.
Μάριαν.
'Ολα είναι εντάξει.
Ρομπ.
Κοίτα τα χάλια σου.
'Ολα είναι εντάξει.
'Οχι.
Δώσε μου το τόξο μου.
Εκεί που θα πέσει αυτό, Τζον...
...θάψε μας κοντά...
...κι άφησέ μας εκεί.
[GREEK]